Browni

Fotoğraftaki browniyi gördükten sonra, içinizdeki browni tutkusunun depreştiğini hissedebiliyorum. Benimde öyleydi. Fakat artık çok geç.

Kuzen bu akşam bizde kaldı. Ve birlikte televizyon karşısında browni yemeğe karar verdik. Evdekilere de dağıttıktan sonra, oturduk browninin başına. En başta herşey güzel gidiyordu. Ta ki son browniye gelene kadar. Son browniyi kim yiyecekti? İlk başta ikimizden de "ben ben ben" diye sesler gelmeye başladı. Baktık bu böyle olmayacak yazı-tura atmaya karar verdik. Ben genelde yazı çıkar mantığıyla yazıyı seçtim. Fakat işler benim planladığım gibi gitmedi. Bozuk parayı attım yere düştü. Bir-iki kez kendi etrafında döndükten sonra tamamen durdu. İşte o an benim yenildiğim andı. Son browniyi kuzenim yiyecekti ve yedi. Ne kadar üzüldüğümü anlatamam. Ama olan oldu. Buradan tüm browni yiyenlere sesleniyorum: eğer başınızdan böyle birşey geçerse kesinlikle işi yazı-turaya bırakmayın. Kuzeniniz televizyona baktığı sırada gizlice yemeğe başlayın. Ne diyelim artık olan oldu: "Afiyet olsun kuzen!"